Σημεία και συμπτωματα της Αρθρίτιδας

Τα αρχικά σημεία ή πρώιμα συμπτώματα της αρθρίτιδας μπορεί να είναι  αόριστα και συγκεχυμένα.

Ο πόνος στις αρθρώσεις, η δυσκαμψία, η ευαισθησία και το πρήξιμο των αρθρώσεων είναι σημεία που θα πρέπει να τραβήξουν την προσοχή του ασθενούς ώστε να τα διερευνήσει περαιτέρω με τη συμβολή ενός ειδικού.

Υπάρχουν πολλοί τύποι αρθρίτιδας και η σοβαρότητά της ποικίλει ανάλογα με την άρθρωση που προσβάλει.

Και παρά το γεγονός ότι υπάρχουν συμπτώματα που χαρακτηρίζουν από κοινού τους περισσότερους τύπους αρθρίτιδας, υπάρχουν και αρθρίτιδες που παρουσιάζουν πολύ συγκεκριμένη και ειδική για τον τύπο τους συμπτωματολογία.

Συχνά συμπτώματα

Η αρθρίτιδα συνήθως επηρεάζει τις αρθρώσεις και οι περισσότεροι τύποι αρθρίτιδας μπορούν επίσης να προκαλέσουν συστηματικά  (σε όλο το σώμα) συμπτώματα που θυμίζουν την εικόνα της γρίπης.

Μερικοί άνθρωποι έχουν συμπτώματα αρθρίτιδας σχεδόν πάντα,  ενώ πολλοί παρουσιάζουν συμπτώματα μόνο περιστασιακά..

Ανεξάρτητα από το εάν τα συμπτώματα είναι πάντοτε παρόντα ή εμφανίζονται σπάνια, η αρθρίτιδα μπορεί να παρουσιάζει εξάρσεις που χαρακτηρίζονται κατά κανόνα από επιδείνωση των συμπτωμάτων.

Τα παρακάτω συμπτώματα είναι κοινά για τους περισσότερους τύπους αρθρίτιδας και τις ρευματικές παθήσεις:

  • Πόνος στις αρθρώσεις
  • Δυσκαμψία των αρθρώσεων
  • Ευαισθησία μέσα και γύρω από την άρθρωση
  • Οίδημα των αρθρώσεων
  • Περιορισμένο εύρος κίνησης σε μία ή περισσότερες προσβεβλημένες αρθρώσεις
  • Ερυθρότητα και θερμότητα  γύρω από τις προσβεβλημένες αρθρώσεις
  • Πυρετός
  • Κόπωση
  • Δυσφορία
  • Διογκωμένες αρθρώσεις και εξογκώματα στην περιοχή

Ρευματοειδής Αρθρίτιδα

Πρόκειται για μια χρόνια φλεγμονώδη συστηματική αυτοάνοση νόσο, η οποία προσβάλει συνήθως τις αρθρώσεις του σώματος (κυρίως τις αρθρώσεις των ποδιών, των χεριών, των γονάτων και της σπονδυλικής στήλης).

Οι ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα αντιμετωπίζουν πόνο, δυσκαμψία και οίδημα πολλαπλών αρθρώσεων (πολυαρθρίτιδα), που μπορεί να διαρκούν από μερικές ημέρες έως και μερικούς μήνες.

Άλλα πιθανά συμπτώματα είναι η δεκατική πυρετική κίνηση, η απώλεια βάρους, οι μυαλγίες, η κόπωση και η ανορεξία.

Τα ακριβή αίτια της εμφάνισης της νόσου παραμένουν άγνωστα.

Θεωρείται πιθανό να οφείλεται σε έναν συνδυασμό γενετικών, περιβαλλοντικών και ορμονικών παραγόντων.

Στατιστικά οι γυναίκες φαίνεται να εμφανίζουν τη νόσο σε πολύ μεγαλύτερη συχνότητα σε σχέση με τους άνδρες.

Παρόλα αυτά δεν έχει βρεθεί ακόμη ο τρόπος με τον οποίο το φύλο ενδέχεται να επηρεάζει τη συχνότητα εμφάνισης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Ακόμα πιο χαρακτηριστικά είναι τα εξής συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας:

  • Η πρωινή δυσκαμψία που διαρκεί περισσότερο από μία ώρα
  • Η εμπλοκή των μικρών οστών των χεριών και των ποδιών
  • Η ακραία κόπωση
  • Τα ρευματοειδή οζίδια (εξογκώματα στις αρθρώσεις)
  • Η συμμετρική προσβολή των αρθρώσεων

Οστεοαρθρίτιδα

Η οστεοαρθρίτιδα επηρεάζει κυρίως τις αρθρώσεις χωρίς να επιδρά στον υπόλοιπο οργανισμό.

Ο πόνος στην προσβεβλημένη άρθρωση είναι το πιο κοινό σύμπτωμα που σχετίζεται με την οστεοαρθρίτιδα.

Ο πόνος συχνά επιδεινώνεται με τη χρήση της άρθρωσης. Η προσβεβλημένη άρθρωση μπορεί επίσης να διογκωθεί και να γίνει πιο ζεστή και σκληρή αν δεν χρησιμοποιηθεί για αρκετές ώρες.

Τα οστεόφυτα είναι επίσης χαρακτηριστικά στην οστεοαρθρίτιδα.

Ψωριασική Αρθρίτιδα

Η ψωριασική αρθρίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης πάθηση που προσβάλει τις αρθρώσεις των άνω και κάτω άκρων ή/και της σπονδυλικής στήλης και εμφανίζεται στο 10-15% των ασθενών με μια δερματική πάθηση που λέγεται ψωρίαση.

Η ψωρίαση είναι μια συνήθης δερματική πάθηση με συχνότητα που κυμαίνεται σε διάφορες μελέτες μεταξύ 1% έως 3% του γενικού πληθυσμού.

Η ψωριασική αρθρίτιδα εμφανίζεται συνήθως σε άτομα ηλικίας 30-55 ετών με μικρές διαφορές στη συχνότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Η ψωρίαση συνήθως προηγείται της ψωριασικής αρθρίτιδας, αλλά περίπου στο 20% των ασθενών η εμφάνιση είναι ταυτόχρονη, ενώ περίπου στο 15% των ασθενών η ψωριασική αρθρίτιδα προηγείται της ψωρίασης.

Οι ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα εμφανίζουν πόνο στις αρθρώσεις που έχουν προσβληθεί, διόγκωση των αρθρώσεων, θερμότητα που διαπιστώνεται κατά την ψηλάφηση των αρθρώσεων που έχουν προσβληθεί, πρωινή δυσκαμψία, (δηλαδή ο ασθενής παρουσιάζει δυσκολία στις κινήσεις των αρθρώσεων που έχουν προσβληθεί καθώς σηκώνεται το πρωί από το κρεβάτι του) και ευαισθησία στην πίεση των αρθρώσεων που έχουν προσβληθεί από τη νόσο.

Η αρθρίτιδα μπορεί να αφορά οποιαδήποτε άρθρωση των άνω ή των κάτω άκρων, αλλά είναι χαρακτηριστικό ότι συχνά προσβάλλει τις άπω μεσοφαλαγγικές αρθρώσεις των δακτύλων των χεριών, πράγμα που είναι χρήσιμο και για τη διάγνωση της νόσου.

Η ψωριασική αρθρίτιδα είναι χαρακτηριστικά ασύμμετρη και μπορεί να εμφανίζεται ως πολυαρθρίτιδα, ή ως ασύμμετρη ολιγοαρθρίτιδα.

Η ψωριασική πολυαρθρίτιδα μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να είναι συμμετρική προσομοιάζοντας με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, αλλά διαφέρει από αυτήν κατά το θετικό ατομικό ή οικογενειακό αναμνηστικό ψωρίασης, την προσβολή των άπω μεσοφαλαγγικών αρθρώσεων των δακτύλων των χεριών ή και των ποδιών και την απουσία ρευματοειδούς παράγοντα από τον ορό του αίματος των ασθενών.

Αγκυλωτική (ή αγκυλοποιητική) σπονδυλαρθρίτιδα

Η αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης πάθηση που προσβάλλει κατ’ εξοχήν τις ιερολαγόνιες αρθρώσεις, δηλαδή τις  αρθρώσεις μεταξύ του ιερού οστού και των λαγονίων οστών της λεκάνης, καθώς και τη σπονδυλική στήλη, αλλά αρκετά συχνά και περιφερικές αρθρώσεις, κυρίως αρθρώσεις των κάτω άκρων.

Όχι σπάνια η πάθηση αυτή προσβάλλει και άλλα όργανα, όπως π.χ. τα μάτια.

Το πρώτο σύμπτωμα της αγκυλωτικής σπονδυλαρθρίτιδας είναι η φλεγμονώδης οσφυαλγία, δηλαδή ο πόνος στη μέση και κυρίως στους γλουτούς, που οφείλεται σε φλεγμονή στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις και έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

  • Χειροτερεύει με την ανάπαυση
  • Βελτιώνεται με την άσκηση
  • Είναι εντονότερος τη νύκτα και μπορεί να ξυπνάει τον ασθενή από τον ύπνο
  • Συνοδεύεται από πρωινή δυσκαμψία στη μέση, δηλαδή ο ασθενής παρουσιάζει δυσκολία στο σκύψιμο το πρωί καθώς σηκώνεται από το κρεβάτι του
  • Μερικές φορές ο πόνος επεκτείνεται προς την οπίσθια επιφάνεια των μηρών, αλλά ποτέ κάτω από τα γόνατα
  • Υπάρχει ευαισθησία στη πίεση των ιερολαγονίων αρθρώσεων, που αποκαλύπτεται όταν ο εξεταστής πιέζει με δύναμη και με τα δυο του χέρια πάνω στο ιερό οστό, καθώς ο ασθενής βρίσκεται ξαπλωμένος μπρούμυτα

Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ)

Ο λύκος μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστεί, διότι τα συμπτώματά του μιμούνται συχνά αυτά άλλων ασθενειών.

Για τη διάγνωση του λύκου, απαιτείται η ύπαρξη τουλάχιστον 4 από τα 11 κριτήρια που έχει ορίσει η Αμερικάνικη Ρευματολογική Εταιρεία.

Τα κριτήρια συνδυάζουν στοιχεία από την κλινική εικόνα (συμπτώματα) του ασθενούς και από ειδικές εξετάσεις.

Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα του λύκου είναι ένα εξάνθημα στο πρόσωπο, που απλώνεται και στα δύο μάγουλα και μοιάζει με τα φτερά μιας πεταλούδας.

Το εξάνθημα εμφανίζεται σε πολλές, αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις λύκου.

Η νόσος ονομάστηκε «λύκος», λόγω της ομοιότητας  που έχουν οι ερυθρές δερματικές βλάβες με δαγκωματιά λύκου.

Ο λύκος μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα όπως:

  • Έντονηκόπωση
  • Πόνο ή πρήξιμο των αρθρώσεων
  • Οίδημα (πρήξιμο) στα χέρια, στα πόδια και γύρω από τα μάτια
  • Πονοκέφαλους
  • Χαμηλό πυρετό
  • Ευαισθησία στο ηλιακό φως (φωτοευαισθησία)
  • Πόνο στο στήθος στη βαθιά αναπνοή
  • Τριχόπτωση
  • Έλκη στο στόμα
  • Το σύνδρομο Raynaud (Ρεϊνό): διαταραχή στην αιματική κυκλοφορία στα χέρια και στα πόδια, όπου οι άκρες των δακτύλων γίνονται ωχρές ή μπλε.

Ουρική Αρθρίτιδα

Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια ιδιαίτερα συχνή μορφή αρθρίτιδας, η οποία ήταν γνωστή και με το όνομα «ποδάγρα».

Όπως και οι προηγούμενες μορφές αρθρίτιδας, έτσι και η ουρική προκαλεί σημαντική έκπτωση στην ποιότητα ζωής, καθώς προκαλεί σημαντικό πόνο και επηρεάζει την κινητικότητα της άρθρωσης.

Ο συγκεκριμένος τύπος αρθρίτιδας σχετίζεται με την αυξημένη συγκέντρωση ουρικού οξέος στο αίμα, κατάσταση που ονομάζεται υπερουριχαιμία.

Παρόλα αυτά άτομα, τα οποία έχουν εμφανίσει υπερουριχαιμία δεν είναι απαραίτητο ότι θα εμφανίσουν και ουρική αρθρίτιδα.

Οι περισσότεροι ασθενείς με υπερουριχαιμία είναι ασυμπτωματικοί μεταξύ των οξέων κρίσεων. Όταν αναπτύσσεται οξεία κρίση ουρικής αρθρίτιδας, συνήθως ξεκινά τη νύκτα με άλγος μέτριου βαθμού που επιτείνεται σε τέτοιο βαθμό, ώστε καμία θέση δεν ανακουφίζει τον ασθενή.

Μπορεί να παρατηρηθούν χαμηλή πυρετική κίνηση και φλεγμονή της άρθρωσης.

Σπάνια συμπτώματα

Κάθε τύπος αρθρίτιδας μπορεί επίσης να προκαλέσει λιγότερο κοινά συμπτώματα, ιδιαίτερα καθώς η κατάσταση επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.

  • Αγκυλωτική (ή αγκυλοποιητική) σπονδυλαρθρίτιδα

Παρά το γεγονός ότι παρατηρείται σπάνια, η ΑΣ μπορεί να επηρεάσει την καρδιά, τους πνεύμονες ή τους νεφρούς.

Στην καρδιά η ΑΣ μπορεί να προσβάλει την αορτή και την αορτική βαλβίδα.

Η ΑΣ μπορεί επίσης να προκαλέσει δυσκαμψία του θωρακικού κλωβού (των πλευρών) σε ορισμένους ασθενείς, με αποτέλεσμα να μειώνεται η χωρητικότητα των πνευμόνων.

Στους νεφρούς μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όπως η IgA νεφροπάθεια (νόσος του Berger).

Ορισμένα από αυτά τα προβλήματα ενδεχομένως να εξελιχθούν σε απειλητικά για τη ζωή του ασθενούς.

  • Ψωριασική Αρθρίτιδα

Η ψωριασική αρθρίτιδα μπορεί να έχει πολύ σοβαρές παρενέργειες όπως για παράδειγμα την οδυνηρή πηρωτική – καταστροφική αρθρίτιδα που εμφανίζεται στο 5% των ασθενών με ΨΑ.

  • Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

Ορισμένες όχι συχνές επιπλοκές του ΣΕΛ είναι οι εξής:

  • Ζαλάδες
  • Κατάθλιψη
  • Σύγχυση
  • Επιληπτικές κρίσεις

Επιπλοκές/ Σημεία ενδεικτικά των υποομάδων

Οι επιπλοκές της αρθρίτιδας εξαρτώνται άμεσα από τον τύπο της πάθησης.

  • Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα

Περίπου 1 στα 1000 παιδιά κάτω από την ηλικία των 16 ετών έχουν κάποιο είδος αρθρίτιδάς. Τα συμπτώματα ομοιάζουν με αυτά των αρθριτιδών των ενηλίκων.

Σε ό,τι αφορά τα παιδιά που έχουν αρθρίτιδα, αυτά μπορεί να εμφανίσουν απώλεια οστικής μάζας καθώς η φλεγμονή και η αγωγή με κορτικοστεροειδή ενδέχεται να παρεμποδίσουν το σχηματισμό και την ανάπτυξη των οστών.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πρώιμη οστεοπόρωση και κατάγματα.

  • Οστεοαρθρίτιδα

Το υπερβολικό βάρος αυξάνει τον κίνδυνο οστεοαρθρίτιδας στις αρθρώσεις που σηκώνουν το βάρος του σώματος και στα χέρια.

Η απώλεια του παραπανίσιου βάρους μπορεί να αποδειχθεί ευεργετική.

Η οστεοαρθρίτιδα είναι συχνή σε ηλικιωμένους ενήλικες, κερδίζοντας επάξια τον τίτλο «εκφυλιστική αρθρίτιδα».

Ο έντονος πόνος στις αρθρώσεις μπορεί να εμποδίσει τη σωματική δραστηριότητα, να επηρεάσει τις βασικές καθημερινές δραστηριότητες και να εμποδίσει τον πάσχοντα να κοιμάται καλά.

  • Ρευματοειδής Αρθρίτιδα

Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, η εξέλιξη της νόσου μπορεί να καταστρέψει τις αρθρώσεις, οδηγώντας σε παραμόρφωσεις στα δάχτυλα και τον καρπό.

Σοβαρές επιπλοκές μπορεί να προκύψουν σε συστήματα οργάνων σε όλο το σώμα, όπως:

  • Ρευματοειδή οζίδια
  • Σύνδρομο Sjögren
  • Περικαρδίτιδα
  • Αγγειίτιδα
  • Πλευρίτιδα
  • Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)
  • Σκληρίτιδα (επώδυνη φλεγμονή του λευκού του ματιού, το οποίο ονομάζεται σκληρός χιτώνας)

Η παχυσαρκία και το κάπνισμα μπορούν να επιδεινώσουν τις πνευμονικές και καρδιακές επιπλοκές της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Η καρδιαγγειακή νόσος είναι η κύρια αιτία θανάτου σε όσους βρίσκονται σε αυτήν την θέση.

Οι γυναίκες που έχουν ρευματοειδή αρθρίτιδα μπορεί να δυσκολευτούν να συλλάβουν. Συνιστάται να ελεγχθεί καλά η νόσος για τρεις έως έξι μήνες πριν η γυναίκα επιχειρήσει να μείνει έγκυος.

Η μεθοτρεξάτη πρέπει να διακόπτεται για τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από την εγκυμοσύνη λόγω του κινδύνου εμφάνισης γενετικών ανωμαλιών.

Και είναι πολύ σημαντική η λήψη προγεννητικής φροντίδας (τακτική παρακολούθηση και αντιμετώπιση της υγείας μιας εγκύου γυναίκας και του εμβρύου της κατά την διάρκεια της κύησης) καθώς η ρευματοειδής αρθρίτιδα που δε βρίσκεται υπό έλεγχο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αυξάνει επίσης τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού και χαμηλού βάρους γέννησης του νεογνού.

  • Αγκυλωτική (ή αγκυλοποιητική) σπονδυλαρθρίτιδα

Τα άτομα με ΑΣ έχουν αυξημένο κίνδυνο σπονδυλικού κατάγματος, το οποίο θα μπορούσε να τραυματίσει το νωτιαίο μυελό και να οδηγήσει σε μια ποικιλία νευρολογικών συμπτωμάτων όπως αδυναμία, μούδιασμα ή ακόμη και παράλυση.

Η σοβαρή παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης που προκαλείται από την ΑΣ μπορεί επίσης να προκαλέσει συμπίεση του νωτιαίου μυελού, κάτι που αποτελεί επείγουσα νευρολογική κατάσταση.

Τα άτομα με ΑΣ είναι πιο πιθανό να έχουν φλεγμονώδη νόσο του εντέρου  και  ψωρίαση.

Αυτές οι παθήσεις δεν θεωρούνται άμεσες επιπλοκές της νόσου, αλλά μπορούν να εμφανιστούν μαζί λόγω κοινών γενετικών παραγόντων.

  • Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ)

Οι επιπλοκές από τη φλεγμονή που προκαλείται από τον λύκο μπορούν να επηρεάσουν οποιαδήποτε περιοχή στο σώμα, συμπεριλαμβανομένου του δέρματος, της καρδιάς, των πνευμόνων, των νεφρών, του αίματος και του εγκεφάλου.

Η γυναίκα που μένει έγκυος ενώ έχει λύκο, έχει αυξημένες πιθανότητες αποβολής, εμφάνισης υπέρτασης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, και πρόωρου τοκετού.

Για τη μείωση αυτών των κινδύνων είναι κομβικής σημασίας η νόσος να τεθεί υπό έλεγχο πριν η γυναίκα συλλάβει.

  • Ουρική Αρθρίτιδα

Τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος σε χρόνια ουρική αρθρίτιδα που έχει μείνει χωρίς θεραπεία μπορούν να οδηγήσουν σε νεφρολιθίαση.

Επιπλέον σε περιπτώσεις οξείας αύξησης της παραγωγής ουρικού οξέος παρατηρείται μεγάλη αύξηση της νεφρικής απέκκρισης.

Αυτό οδηγεί σε σχηματισμό κρυστάλλων ουρικού οξέος ιδίως όταν η ποσότητα των ούρων είναι μικρή και το pH είναι όξινο.

Οι σχηματιζόμενοι κρύσταλλοι οδηγούν σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια.

Πότε πρέπει να επισκεφτούμε το γιατρό μας;

Κάθε σύμπτωμα της αρθρίτιδας επηρεάζει ή επιδεινώνει ένα άλλο και η αρθρίτιδα μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά του ατόμου να πραγματοποιεί απλές καθημερινές δραστηριότητες.

Ο πόνος και η δυσκαμψία των αρθρώσεων μπορεί να οδηγήσουν σε κόπωση και κακουχία.

Η δυσκαμψία των αρθρώσεων επηρεάζει επίσης το φυσιολογικό εύρος κίνησης, το οποίο, με τη σειρά του, προκαλεί μεγαλύτερη δυσκολία στην εκτέλεση συνηθισμένων καθημερινών δραστηριοτήτων.

Οι ειδικοί συνιστούν την επίσκεψη στο γιατρό για οποιαδήποτε συμπτώματα από τις αρθρώσεις που διαρκούν για τρεις ή και περισσότερες ημέρες ή εάν κάνουν την εμφάνισή τους αρκετά επεισόδια συμπτωμάτων από τις αρθρώσεις μέσα σε ένα μήνα.

Μετά τη διάγνωση, ο ασθενής πρέπει οπωσδήποτε να επικοινωνήσει με το γιατρό εφόσον προκύπτουν συμπτώματα που δεν είναι τα τυπικά που εμφάνιζε ο ασθενής μέχρι την εξέταση, όπως αυξημένη ερυθρότητα στην άρθρωση ή οίδημα (πρήξιμο) της άρθρωσης.

Ο πυρετός είναι ένα ακόμα σημάδι που πρέπει να κινητοποιήσει τον ασθενή προς αυτήν την κατεύθυνση.

Μία έξαρση αρθρίτιδας που δεν υποχωρεί με συντηρητική θεραπεία και ξεκούραση μέσα σε μία εβδομάδα, είναι σοβαρός λόγος επίσκεψης στο γιατρό.

Εν κατακλείδι

Τα συμπτώματα από τις αρθρώσεις μπορούν να εισβάλουν απότομα ή να εξελιχθούν προοδευτικά με το πέρασμα του χρόνου.

Η διάγνωση της αρθρίτιδας δεν είναι πάντα γρήγορη, αλλά όταν γίνεται νωρίς, στα πρώιμα στάδια της πάθησης, μπορεί να προφυλάξει την άρθρωση (ή τις αρθρώσεις) από τη μόνιμη βλάβη και να βελτιώσει δραματικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Συχνές ερωτήσεις

  • Πώς θα καταλάβει κανείς ότι έχει αρθρίτιδα;

Τα πρώιμα συμπτώματα της αρθρίτιδας είναι ο πόνος, η δυσκαμψία, το οίδημα και η ερυθρότητα μίας ή περισσοτέρων αρθρώσεων που διαρκούν περισσότερες από τρεις ημέρες ή εμφανίζονται αρκετές φορές μέσα σε ένα μήνα.

Ωστόσο, αυτά τα συμπτώματα από μόνα τους μπορούν να παραπέμψουν σε άλλες παθήσεις όπως διάστρεμμα ή θυλακίτιδα.

Η περαιτέρω διερεύνηση των συμπτωμάτων και ο πλήρης έλεγχος από ειδικό θα οδηγήσουν σε σίγουρη διάγνωση.

  • Τι είναι οι όζοι του Heberden;

Ως όζοι του Heberden περιγράφονται οι διογκώσεις των τελικών (ή άπω) φαλαγγοφαλαγγικών αρθρώσεων των δακτύλων, δηλαδή οστικές εκβλαστήσεις με την μορφή παρα-αρθρικών οζιδίων που εντοπίζονται εκατέρωθεν της άρθρωσης.

Οι όζοι του Bouchard είναι οστικές διευρύνσεις των μεσαίων αρθρώσεων των δακτύλων, επίσης γνωστές ως εγγύς φαλαγγοφαλαγγικές αρθρώσεις.

Αυτές είναι οι πρώτες αρθρώσεις ακριβώς πάνω από τις αρθρώσεις όπου φοριέται ένα δαχτυλίδι.

Οι όζοι του Bouchard, όπως και οι όζοι του Heberden, μπορεί να είναι ή να μην είναι οδυνηροί, αλλά συνήθως επηρεάζουν το εύρος κίνησης μιας άρθρωσης.

Με την πάροδο του χρόνου, η συσσώρευση υπερβολικού οστικού ιστού μπορεί να προκαλέσει εσφαλμένη ευθυγράμμιση και να στραβώσουν τα δάκτυλα

  • Προλαμβάνεται η αρθρίτιδα;

Η αρθρίτιδα δεν μπορεί να προληφθεί πλήρως, αλλά υπάρχουν ορισμένα μέτρα που μπορούμε να λάβουμε για να μειώσουμε τον κίνδυνο.

Αυτά περιλαμβάνουν μία διατροφή που εμποδίζει την ανάπτυξη φλεγμονών, τη διακοπή του καπνίσματος, τη φροντίδα των αρθρώσεων με την άσκηση και την αποφυγή τραυματισμών.

Προηγούμενο άρθροΞηροφθαλμία
Επόμενο άρθροΔιάγνωση Αρθρίτιδας
- Advertisement -spot_img

Latest Articles